Ruud Rabelink van SintLucas stond op de bres om het mbo te openen: "We willen kwaliteit leveren"

30-12-2020

Een Teams-gesprek start bijna automatisch over techniek. “Kun je mij goed horen?” “Ja, ik hoor je goed”, terwijl het kapsel nog even snel in een laatste plooi gelegd wordt. Zo moet telefoneren er ongeveer uitgezien hebben toen die techniek voor het eerst publiek gebruikt werd laat in de 19e eeuw. Anderhalve eeuw later is dat niet veel veranderd nu iedereen gedwongen videogesprekken met elkaar voert.

Toevallig kreeg Ruud Rabelink van Sint Lucas deze week bezoek van de onderwijsinspectie. “Ook dat bezoek was digitaal”, vertelt de bestuurder. “Zij gebruikten een ander systeem en dat werkte weer net niet lekker met elkaar. Een veel voorkomend probleem, maar over het algemeen werkt de techniek steeds soepeler. Toen afgelopen maart, na twee dagen voorbereiding, het onderwijs digitaal moest is het systeem van online communiceren onze redding geweest. En het evolueert ook snel. In het begin bleven er slechts vier schermen zichtbaar en als je dan een vraag stelde als student dan bleef jouw scherm daar de hele tijd staan met als resultaat dat niemand meer vragen stelde. Maar dat is dus nu al veranderd. Ik ben ergens blij met die harde overgang, want digitaal onderwijs is natuurlijk een thema waar we al jarenlang over praten en nog jaren hadden kunnen praten zonder het daadwerkelijk te doen.“

Staat u weer in de crisisstand na afgelopen maandag?

“Maandag was het echt weer even crisis, net als in maart. De communicatie, doe dat maar eens goed. We hebben zes of zeven verschillende brieven om te versturen. En dan is er wat onduidelijkheid over de term praktijklessen. Na de persconferentie staan alle WhatsApps en telefoonlijnen roodgloeiend. Daar moet je klaar voor staan.”

Wat heeft u geleerd van de eerste lockdown?

“Bij de eerste lockdown heb ik mij onvoldoende gerealiseerd wat dit betekende voor docenten en medewerkers met kleine kinderen. Zij hebben ook aan de bel getrokken over hun thuissituatie. ‘Kijk eens Ruud wat ik nu allemaal moet doen’. De online lessen gaan we regelen maar natuurlijk speelt ook daar de menselijke maat in mee. En in die eerste weken werden we geconfronteerd met mensen die dierbaren verliezen. De tenenkrommende begrafenisdiensten zonder menselijk contact. Een arm om iemand heen slaan en troosten kan niet meer. Het was een vervreemdende periode waarin veel stil leed voorbijkwam.”

En het onderwijs?

“Tot de zomervakantie hebben we een trotsheid gevoeld dat we het allemaal snel voor elkaar hadden gekregen. Wat ik jammer vind is dat we nu te weinig de verbeterslag maken. Bij de examinering en stages is het toch vooral hetzelfde doen maar dan digitaal, te weinig aangepast op de nieuwe realiteit. Studenten die van half negen tot half 3 ingeroosterd staan met Teams-lessen en docenten die dan een PowerPoint delen en college gaan geven. Dat houdt niemand vol. Het mag nu wel wat beter en anders.” 

U stond voor op de bres om het mbo weer helemaal te openen.

“In juni hadden we echt die hoop, dat het meer open zou kunnen. Waarom moet leerjaar 1 van het mbo, met beperkte OV-reizen, dicht blijven terwijl de leerlingen op het vmbo wel naar school mogen? Ik heb me daar toen wel hard voor gemaakt. De binding met school is zeker in een eerste leerjaar heel belangrijk.

Wij maakten scenario’s. We beginnen met één dag open, na de herfstvakantie twee dagen en dan is er een vaccin na januari en kunnen we helemaal...

Maar in september bleek dit scenario al snel niet realistisch, de getallen liepen weer op. Je wordt als bestuurder echt heen en weer geslingerd. Bij de gesprekken die je voert met docenten en studenten merk je hoe belangrijk school is als sociaal bindmiddel. De interactie met elkaar die we nu missen. Docenten die elkaar alleen maar kennen van een scherm. Collega’s die vlak na de zomervakantie aangeven alweer aan de herfstvakantie toe te zijn. Dat gebeurt dus nu met mensen. We willen allemaal kwaliteit leveren maar de omstandigheden zijn anders.”

Bent u dit jaar 10 jaar ouder geworden?

“Nee, maar ik merk wel dat ik, vooral deze zomer, door het voortdurend op- en afschalen van onderwijs behoorlijk ‘aan’ heb gestaan. Je leert relativeren als je wordt geconfronteerd met veel leed om je heen. Je gaat je zegeningen tellen. Ik ben blij dat ik gezond ben. Deze zomer ben ik verhuisd naar een mooi appartement. Ik kan daar echt van genieten.”

Wat hoopt u voor 2021?

“Voor 2021 hoop ik dat we een stabiel nieuw normaal krijgen. Onderwijskundig wil ik niet meer terug naar alleen maar online of offline lesgeven. En dat nieuwe hybride onderwijs wil ik vormgeven met leerlingen en studenten, want ze hebben geweldige tips en aanbevelingen.”

 

Reageer